از [ نشف ] بفتح نون و شين يعنى به خود كشيدن فلذا وقتى مىگويند : نشف الثوب العرق يعنى جامه عرق بدن را به خود كشيد و اين عبارت در اينجا كنايه است از اينكه دختران باكره رحمشان چون نطفه ديگرى در آن داخل نشده خشك بوده و ماء شوهر را بهتر به خود جذب مىكند . قوله : صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : و ادرّ شئ اخلافا : مرحوم شيخ طوسى در كتاب تهذيب اين فقره از حديث را اينطور ضبط فرموده : اطيب شئ اخلاقا با قاف و احسن شئ اخلافا با فاء و افتح شئ ارحاما . و بهر تقدير كلمه [ درّ ] بفتح دال و تشديد راء كثرت شير و جريان آن را گويند . و [ اخلاف ] با فاء جمع [ خلف ] بكسر خاء به معناى پستان است و مقصود اين است كه شير اين زنان بيشتر از شير زنان ثيّب مىباشد . قوله : صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : و افتح شئ ارحاما : يعنى رحم ايشان گشاده‌تر و وسيع‌تر است كنايه از اينكه نطفه در رحم ايشان بهتر پرورش يافته و نيكوتر رشد مىنمايد . قوله : ما من شأنها ذلك : ضمير مؤنث در [ شأنها ] به زن راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] ولود بودن است . قوله : بان لا يكون يائسة : مقصود از [ يائسه ] زنى استكه از حامل شدنش نااميد مىباشند و آن به اين استكه اگر غير قرشى باشد سنّش به پنجاه و بيشتر رسيده و اگر قرشى است داراى شصت